fredag, januar 20, 2017

Knaggrekke


Jippi! Dette har eg planlagt i mange år no! Eg hadde fyrst nokre
isolatorar, som før vart brukt til telefonledning og strøm, som hang på
det gamle hønsehuset på Eskeland. Eg har brukt den eine som lysestake
og då ein kamerat var innom ein gong tipsa han om å rett og slett 
henge dei opp som klesknaggar. Og sidan då har denne idèen lagt i bakhovudet
mitt. Og fleire isolatorar har kome til. No når eg pussar opp gongen 
så var det på tide. 


Isolatorar er nydelege spør du meg. Kvite og reine i porselen. 


Eg tok turen til hogstehaugane på garden og fann meg ein ende på
ein stokk som eg saga ein bit av. Her ligg nokre av isolatorane, dei
er ulik i form og storleik. 


Så var det å bore hol i passande storleik til skruane på isolatorane. 
Godt eg har ein mann med mange borrar tilgjengeleg! 


Og så var den oppe! Og nokre jakkar på plass. 
Skikkkeleg nøgd med denne! Og endeleg fekk eg gjort 
det eg har tenkt på så lenge! 

Januarprosjekt





To-tredjedelar av årets fyrste månad har allereie reist avgårde og
det har ikkje akkurat rent inn med blogginnlegg her i garden! Men eg lev
enda og eg har sjølvsagt alltid noko på gong. Men eg brukar den tida det
treng. Og er enda ikkje ferdig, men fekk så lyst til å vise kva eg putlar på
med no! 
Eg er i gongen her. Som har brystpanel og tapet. Ikkje den verste tapeten,
faktisk ganske så julestemningaktig, men eg kjende tida var inne for å
friske den opp. Panelet hadde ein lysbrun/beige farge, ikkje ein farge i 
min palett, og det har vel plaga meg lenge. Den fekk bli kvit, for å lysne
opp den elles så mørke gongen. 


Kommoden eg fann oppe på Sæterbø har fått seg grundig vask,
har blitt behandla for mått og anna, fått seg litt lakk utanpå slik
at treverket kjem meir fram og eg har prøvd å rette den litt
opp. Denne kommoden berre diggar eg, så rein og enkel og fin!


Nymalt vegg og lister rundt døra. På grunn av lyset så ser ein nesten ikkje at det 
er kvitt, men eg merka at tapeten ovanfor kom mykje tydelegare fram med
kvitt under. 


Men eg skulle lage min eigen tapet. Eg kjøpte meg nokre kjekke brukte bøker
i fjor vår. Ein kveld brukte eg og bonden til å skjære ut alle sidene i den 
eine boka, ei skikkeleg herleg fuglebok. Og ja, den var meint til dette
formålet. Det har berre teke litt tid. Eg fekk tak i ein liter med decoupagelakk
på panduro.no og så var det berre å sette i gong. Her er sidene våte av lakken og
det ser vel eigentleg ikkje så bra ut. 


Når lakken tørkar festar arka seg fint. Eg kunne no hatt ein ekstra
lakk utanpå men eg lar det vere. Det vert ganske så lyst for ei fargeglad
jente som meg, men samtidig så er det mykje jordfargar i bileta og i
elementa rundt, og det likar eg. 


Ein eplekasse eg fann på låven her har fått hjul under og er fin skohylle. 
Ein gammal liten stol, som eg måtte sage beina rette på, har fått seg
ein vask og litt lakk og er ei lita "hylle" eller eit sete rett ved
døropninga. 


Dør open og litt dagslys inn på ein regnfull dag. Mykje fint 
treverk og ein knalloransj Luxolampe som eg fann brukt 
førre helg. 


Herleg enkel kommode med berre runda spiker som handtak. 
Fylt med vottar og broddar og refleksar og huer og anna. 


Og andre veggen i gongen. Eg har fleire veggar att å tapetsere og den gamle
tapeten heng også oppover i trappa. Tida vil vise kva eg finn på der. Den
gule fine benken min har bytta side, her heng også grønespeilet mitt
med kjettingopphenget. Og den grøne panna fann me også på stabburet på
Sæterbø. Fin som blomsterpotte! Heklateppet har eg arva, det låg i ein 
gammal gyngestol då eg var liten huska eg. 


Og ein av mine favorittdikt, ikkje det lysaste diktet, men
viktig og godt: Eg stend eg seddu av Olav H. Hauge. Eg kom over
to gamle tallerknar med nokre skår i som var gratis i bruktbutikken 
på Heiane. Eg har eit slikt frå før av på veggen i stova og likar både
mønster og fargar så godt. Så eg ville henge opp eitt til, i gongen. 




lørdag, januar 14, 2017

Vinterkvitt



Litt vinter, litt kvitt, litt kuldegrader. Det har me lengta etter! 
Det er no alltid noko me lengtar etter, noko me ikkje har, noko
me får, og så lengtar me etter noko nytt att. Om ikkje så lenge så 
lengtar me nok veldig etter denne våren med blomar og grønt gras. 
Men no, dette kvite. Ikkje heildekkande på Sæterbø enda, visne 
grastustar stikk opp og lagar mønster på bakkane. 




Buster er strålande glad for snøen. Han spring rundt, badar seg og
knaskar i seg snø. Men så heng snøen fast som store ballar på føtene
og då er det ikkje så kjekt lenger. Etter at eg flytta til Sæterbø
så har eg no tilgong til bad med varmekablar i golvet. Grei teknikk å
sette han inn der når me kjem inn og etter nokre minuttar er føtene
tint opp og han er nøgd. 


Så kjekt også å sjå sol! På denne tida er sol synonymt med
kulde, kulde gjerne synonymt med rim eller snø på bakkane og
då vert det lyst og enda lysare. Godt! Her på vestlandet er me ikkje
bortskjemd med kvite vintrar så då er det berre å kome seg ut når sola 
skin og bakkane er kvite. Og nyte det mens det varer. Kjekt for små 
og kjekt for store. Og joda, eg lengtar etter våren også altså, 
andre som gjer det også? 

mandag, januar 09, 2017

Eit grønt innlegg


Eg er kanskje kjend for det gule, og framleis må eg ha noko gult rundt
meg. Men grønfargen, den altså, den har på underleg vis snike seg inn
i livet mitt. Han dukka fyrst opp i gamlehuset men har følgd meg
til Sæterbø. Og fått fullt utløp her. Eg har kosa meg med grønt, det
er ein roleg og fin farge, ein trivselsfarge. Det gule gir energi, det grøne
roar ned. Kanskje eg treng å få roe ned her, kanskje det er det som
ligg bak. Eg har uansett leika meg litt med kamera, ikkje berre denne
telefonen, men eit ekte eit denne gongen og her kjem nokre
herlege grøne reale interiørbilete  frå stova vår! 
Grøn helsing frå Sæterbø! 

















Og grønt tyder vel også vår? Kanskje eg er sprekkferdig vårklar! 

Storfint besøk

Årets fyrste blogginnlegg og så skal det handle om ugler? 
Jau, som de veit så er eg no ganske fascinert av denne fuglen,
til tross for at eg berre har sett ei levande ei ein gong før. 
Men i helga dukka det opp ei ugle, og det rett
utanfor huset her. Ikkje var det ei kattugle heller, som er
mest vanleg på desse traktar. Fuglebøker måtte fram og me 
landa på at det nok er ei haukugle. Den var stor og flott og
svinsa hovudet rundt eine vegen og så andre vegen. 
Vips, så hadde den snudd seg på greina og sat med rumpa
mot meg, og vips så snudde den seg att. Den sat nemleg på
ei lita grein, heil innerst til stamma på ei furu. I ly av vinden. 
Eg prøvde å få fanga den på film, men det var ikkje lett.
Det var i skumringa og eg fekk det ikkje heilt til. Men eg skal
no dele dei få bileta som vart akseptable! Eg tok bilete frå
verandaen og turte ikkje å gå heilt ut, var redd for å skremme
ho heilt vekk. 







torsdag, desember 29, 2016

Året tjueseksten


Kva har skjedd dette året? Mykje. Lite. Det er mange saker å lese
om på bloggen her. Til dømes gjennomgongen av gamlahuset. Som
førebuing til flytting til Sæterbø. Mykje har eg malt og pussa opp, noko
har eg snekra, nokre møblar har blitt trekte om. 
Litt har eg hekla, litt har eg vevd, bittelitt broderi har det blitt også. På 
matfronten har det skjedd forskjellig; vannkefir, surdeigsbakst, kefirmjølk,
forskjellige ostar, heimalaga is og mykje anna. Eg har vore i Allers og i 
nynorskbladet Øyamål. Eg har reist avgårde til store Italia og via landevegen
til Lofoten og svenskeloppisar. Og ikkje minst, eg har plukka forskjellig, teke bilete,
sylta og safta og forsvunne inn i dei fine kvardagsaktivitetane. Og eg har hengt
mykje med fine dyr, og forsvunne inn i det å leve her og no. Så her kjem året 
i bilete, men denne gongen berre med dyr! 


Sol og vår på Eskeland. Hønsa storkosar seg. 


Rottefangst og herremåltid for Frensuren! 


Det har kome mange nye grisar inn i livet mitt! Ingen grisar er skjønnare
enn dei heilt nyfødte, vakre små og rosa byltar. 


Og årets lamb på Eskeland. Alltid noko å vente på, dei fyrste
lamma på bakkane. Akkurat det saknar eg, å ha sauge og å få lamb.


Nokre ender som hadde lurt seg ned under utedoen for å legge egg. 
Og dei måtte hentast opp. 


Eg er vel ikkje heilt for å kle opp dyra sine, men då eg måtte
klyppe Busten om vinteren måtte det til med ei strikkajakke. 


Inge sine siste dagar etter å ha blitt banka og psykisk nedtrakka
av hanane på Sæterbø. Då kom han seg aldri heilt opp att og endte
i grava. Ein av dei mest spesielle dyra eg har hatt det. 


Ein katt som gjerne vil vere med på handarbeidet! 


Kyllingar vintersdagen. Alltid like kjekt! 



Så var det å bli kjend med angusane på Sæterbø. Her har eg ei
stund med sjølve stuten. Som eg etterkvart vart ganske så redd for. 
Så det kjem nok sikkert ikkje fleire slike bilete! 


Me vart så lei av at endene gjekk inn til hønsa, åt opp maten deira og berre 
hang der at me laga til ein eigen liten hybel til dei. Med halm og dam og greier. 
Litt rart å ikkje ha dei gåande rundt, men dei kosar seg der oppe på haugen. 


Og så var det utegrisane då. Ein gong surra Buster seg inn til dei, sikkert på
jakt etter lukta av rotte. Og grisane fulgte med, rett i rompa på han. Det var ein
morosam seanse for å sei det slik. Er nesten som hund møter hund dette her. 


Angusane i haustsol. Ikkje berre berre å kome seg forbi desse her med hund på
veg til ettermiddagsturen nei! 


Gøyale fotoprosjekt. Fyrst kaffi med grisane, så kaffi med angusane! 


Og jordbær til Elvis. Og Elvis endte som mat sjølv i den beste hanegryta!

Fjelltur med mann og Bust i Lofoten! 


Ikkje ein ekte hest, men det næraste eg har vore ein hest i år,
min fine Dalahest! Kjøpt på svensk loppis ja! 


Mange fisketurar har det blitt og frysen full av makrell, sei og anna. Kjekt!


Og enda fleire kosestunder med utegrisane. Med og utan kjeladress! 


Rottemeisterskap på tunet. 


ATV-meisterskap på tunet for kvinner og hund. 


Akk. Alltid like herleg. 


Slevande nøgde kyr på beite! 


Og unghanar som aldri lærte seg å sove innandørs, men
å klatre opp på taket på blåbilen min. Den har framleis skrapemerker,
men så skal den også då på dynga til våren. 


 Obligatorisk blåbærtur med hund og niste. 


Alltid fest når bananane nådde grisebeitet! 

Eigentleg alltid fest for grisane. Ååå, eg gler meg til neste sommar
og neste utegrisar! 

Og eg gler meg generelt til sol att. Ettermiddagssol, kveldssol, solnedgongar,
turar med Frensur og Buster. 


Det vart nokre fjellturar på Frensur i haust, før det vart for mørkt. 


Og til slutt, eit lite hare eller katt?- bilete. 
Nei, heilt klart, eg har menga meg med mange nydelege
dyr i år! Og satsar på at det vert meir av det til neste år også!