fredag, april 22, 2016

Prosjekt PASTA





Har du laga din eigen pasta før? Dei mest entusiastiske på kjøkenet har kanskje
det, men mange har nok ikkje. Eg har berre prøvd meg fram så vidt. Men eg er jo 
glad i pasta då,  men helst av god kvalitet og gjerne økologisk. 
Det er ofte dyrt og ikkje alltid så lett å få tak i. Difor hoppa eg i det 
og kjøpte meg ein Jamie Oliver pastamaskin. 


Pastadeig er superenkel å lage, du treng 1 egg per 100g mjøl og litt salt. Det er alt!
Du legg mjølet på bordet, lagar eit lite hol i mjølet og har i egg. Og litt godt salt.
 Blandar det heile med ein gaffel før du knar deigen saman med hendene. Har 
deigen i ein pose og legg den i kjøleskapet i minimum ein time.

Vil du prøve utan maskin har du litt jobb framfor deg, for du må kjevle
deigen så tynt som du klarer og kutte den opp i strimler med kniv. 



Kan vere greit å tørke den litt før du kokar den, då er ein kleshengar supert!


Men tilbake til denne pastamaskinen. 
Fyrste deigen vart laga med halvparten durumkveite 
 og resten steinmalt kveitemjøl frå Mylnå i på Møre. 
Når ein brukar pastamaskin køyrer ein deigen mange gonger i gjennom
 maskinen slik at den vert veldig fin i konsistensen, og ikkje minst tynn. 


Fyrst skal du køyre den ein del gongar på største opning. Og så kan du 
justere ned hakk for hakk til du kjem til det smalaste. Den vesle lefsa du hadde 
vert lengre og lengre og skjørt som papir, men rivnar heller ikkje. 


På pastamaskinen har ein to valg: spaghetti og tagliatelle. Det held no i massevis. 
Her kjem tagliatelle ut på eit blunk. 


Nylaga spaghetti. Eg blandar bittelitt mjøl innimellom her
slik at dei ikkje klistrar seg saman.


Nam nam nam. Grisebonden min hadde til og med ein tallerken som 
passa til temaet. Her hadde me fersk spaghetti med noko grovt mjøl i
og ein god bolognesesaus med eige bacon og hjortakjøtdeig. Det
var godt det!


Testing igjen, denne gongen med reint steinmalt speltmjøl frå
Mylnå. Eg har ein del forskjellige mjølsortar på grunn av bakinga
mi, og det kjem også godt med til pastaen. Det treng ikkje smake
dårleg sjølv om det er sunt, og kvifor ikkje lure i seg noko sunt når
ein skal først ete denne pastaen då. 
Denne deigen var hard og fæl. Eg lurte no på om det kom til å gå an.
Eg hadde i alle fall ikkje klart det for hand. Men med pastamaskinen
du, då gjekk det som ein drøm!


Denne runden laga eg berre spaghetti som eg heiv i frysen i porsjonsposar. 
Veldig enkelt og greit til ein rask og god middar. 


Og så var det testing då. Det enkle er ofte det beste. God olivenolje, godt 
salt og parmesan. Veeeldig godt ein onsdagskveld!
God helg og kanskje det vert pasta ein dag?

4 kommentarer:

  1. Svar
    1. Berre å prøve seg Elisabeth!! ;-) Kjør på!!

      Slett
  2. Dette er faktisk en maskin jeg har!!! (",) Og jeg har til og med prøvd den. For sånn ca 10 år siden. Opptil flere ganger, eller i alle fall to. Såvidt jeg husker blei det veldig godt, så kanskje jeg skal lete den fram og sette den lettere tilgjengelig på mitt "nye" spiskammers. Fikk lyst til å prøve kunsten igjen. (",)

    SvarSlett
    Svar
    1. Sjå der du! Rart kva ein har liggande ja. Då er det fram med den og pusse litt støv av den. Og så rett i bruk! :-) Eg laga også lasagne med sjølvlaga pastaplater for nokre veker sidan, det var før pastamaskinen var i hus, så utruleg godt det var! Heilt ny verd!

      Slett

Kjekt om du legg frå deg nokre ord!