søndag, april 23, 2017

Eigentid





Mitt Eskeland. Det kjennes som mitt. Sjølv om eg ikkje bur
her og sjølv om eg ikkje eig garden. Det kjem nok til å bli forandringar
etterkvart som bror min ein gong tek over, så eg kjenner eg må nyte
det mens det er slik det er. Eg trur eg kjenner kvar centimeter av garden.
Eg hugsar ikkje alle namna på alle stadane, slik som
dei fleste gardane har, hukommelsen min er ikkje god på slikt, men 
eg er glad i kvar plass! 


Eg tek turen til gamlahuset for å stelle litt med både huset og 
meg sjølv innimellom. Kanskje eit par netter. Eller berre ei. Eg er ei
jente som må ha litt åleinetid innimellom og akkurat det får
eg nytta her. Det er ikkje nett eller TV her så berre bok, radio, 
eit blad eller tankar får plass. Og yogamatta inntil
stråtapetet. Med mål om å bli betre på handståande.
Tv-seriar ligg som nødproviant men det har eg ikkje hatt bruk for
dei siste gongane no når det er så lyst. Faktisk har eg kjensla av gamlahuset som
eg hadde før eg budde meg skikkeleg inn. Som ei real hytte. Der ein 
berre gjer "hytteting" som sagt. Eg har ikkje lenger hovudet fullt av ting
eg vil gjere eller må gjere. Eg treng ikkje vaske klær og sjeldan ta oppvasken,
eg brukar kanskje kjørlene fleire gonger. Eg lagar berre Ingvildmat, som
god couscous og fisk. Og lev elles enkelt. 



Eg tek meg som sagt alltid tur rundt på garden. Enten oppsida eller nedsida. 
Denne uteløa til dømes kan eg kikke innom kvar gong, utan å bli
lei. Ho er skeiv og dett snart i saman stakkar. Men slik er det berre,
det er ikkje mi oppgåve å redde den eller anna. Ho står og vitnar om
eit anna liv, ei anna tid. Her, i utetre, er det også veldig mykje blomar. 
Den finaste blomeenga vert det vår og sommar. Her er vårkålen på veg
opp og fram for våren. Seinare kjem også liljekonvall i området her,
eitt år i massevis, andre år berre nokre få. Lukta av den minnar meg
om bestemor, utan at eg veit kvifor, kanskje ho nytta ei såpe då eg var liten. 





Gamlahuset, i sin kvite kjole. Alltid like fint. 
Eg har budd meg ganske greit til på Sæterbø så eg 
saknar ikkje å bu her åleine eigentleg, men det er veldig
godt å ha desse turane mine her av og til. 


Det er ikkje så stelt utanfor og på tunet. Det er slik det er. 
Også i hagen. Men utanfor huset står grønebenken min og
vitnar om meg og på veggen lyser det i gult. 


Påskeliljer frå hagen. Herlege denne varianten. 


På denne tida blømer magnoliaen framfor husmuren. Der er det
lunt og fint. Denne busken kjøpte eg etter at eg flytta heim. 
Og det angrar eg ikkje på. Kanskje ein gong får eg meg eit
heilt magnoliatre. 

Lambavår


Eg som har vakse opp med sauge og lembing på denne
tida her knyttar våren til lamb ute på bakkane. I dei 
siste åra har det jo ikkje vore sauge på Eskelandsgarden,
men bonden som paktar her kjem opp med nokre sauger
med lamb når dei er klare for det og då er det stor
stas å sjå dei små springe om kapp på bakkane. Ikkje så
nærgåande desse lamba, men saugen sjølv ville gjerne ha 
litt kos. Me har ikkje sauge her på Sæterbø, men eg kjenner
at eg gjerne vil ha det ein gong. Sauge er utruleg kjekke
og fine dyr. Og så luktar dei så utruleg godt. Då eg var liten
hadde eg sjølvsagt min eigen saug som levde ein del år,
Ingjeleivo heitte den. Og eg trente ho opp til å bli ein 
kosete og spesiell saug. Og kvart år hadde me eitt eller
fleire alelamb, eller kopplam som nokre kallar det, som
sjølvsagt vart veldig tamme og var strålande glad for
å sjå deg kvar dag. 


Nei, sauge altså. Gode og kloke dyr. Og dei høyrer heime på Eskeland.
Eg håpar det alltid vil vere sauge der. 


Mens på Sæterbø kom det grisungar i helga. Dei kjem nok litt
oftare enn ein gong i året, så det er jo ikkje så spesielt som å
få lamb og nesten overnatte i saugefloren. Men steike meg så
nydelege dei er desse små. Ute på eit blunk og klare til å finne
spena på ein-to-tre. Der er det som ved alle dør, når det vert fødd
ein del grisar så er det alltid nokre som ikkje klarer seg, er daudfødde
eller dør etterkvart. Livets gong, men når ein står midt oppi det så
skulle eg gjerne hatt halde liv i alle saman om eg hadde klart det. 
Men eg har no blitt meir vant med det etterkvart. Eg er ikkje så
ofte innom grisefloren no sidan me har avløysar her, men det kjekkaste
er å vere innom no når grisungane kjem. Sjå når dei tutlar rundt, kranglar
om spena, søv oppå kvarandre og får små soverykningar. Eller når
dei traskar fram til snuten til mora og "gir ho beskjed" om å gi meir mjølk
i spenane, før dei går tilbake og forsyner seg vidare. 


Denne er heilt nyfødd. Rett ut og rett på spena. Og sugerefleksen er i gong.
Dei søtaste er også desse som har flekker på seg syns eg. 

mandag, april 17, 2017

Hagepåske


Påsken har vore ei passeleg tid for å styre på i denne hagen her. 
Me har ikkje reist vekk og eg har putla på i fleire dagar. 
Plantekassar er kome opp og fylt opp med jord, kompostjord, og
kugjødseljord. 


 Man tar hva man haver. Jordbærplantene har fått kome litt
opp i høgda oppi baljer og røyr. Trestubbar har eg henta
rundt om på garden og sett her og der. 



Trestubbane utgjer også grensa til hagen. Bak treet her skal eg lage til eit
slags gjerde tenker eg. Når den tid kjem. Treet har fått godt med jord over
seg og har fått mellombels pynt av dråpeskifer. Planen er nok å legge
duk oppå også. Etter ide frå bloggen Eidens hage. 


På bakken her har eg laga ein platting av gammal skifer
frå garden her. For å markere eit sitjeområde. Eg likar så godt
skiferheller og platting av slikt, det er så fint å berre sitje rett
nedpå i sola. Som bord fekk eg bonden til å hente heim
ein svær og tung stubbe og så laga eg bordplate av gammal bord-
kledning frå gamlahuset som eg har tenkt til akkurat dette. 
Stolar er ikkje på plass enda, utanom ein "heimalaga" stol
som bonden har sagd av ein stubbe ein gong.



Bordet vart solid og godt. 


Så vart det lett planering av bakken her.



Tre traktordekk er fylt med jord og ulike godsaker. Er super
som plantebed det, det vert varmt og godt der. Pluss at det kjem seg
litt oppi høgda. Rabarbra står bada i kumøkk i det eine, urter og lavendel
står i det andre og grasløk står i det tredje. 


Og så var det inni drivhuset då. Eg var kanskje litt rask
med å plante ut tomatplantene, for jommen vart det kaldt!
I dag var det heilt kvitt av rim på bakkane her til morgonen.
I går hengte me faktisk opp ein varmelampe inni drivhuset. 
Tomatplantene lev enda men eg ser dei heng litt og skulle
gjerne hatt det varmare. Eg kryssar berre fingrane for at det 
går bra! Nokre basilkumplanter likte ikkje kulden og dovna vekk.
Paprikaen klarer seg bra men har ikkje vakse noko særleg. 
Agurkplantene står inne enda samt noko meir av basilikum.
Jommen vart det ein kald april! Eg har ikkje sådd i 
kassane ute enda, det ventar eg nok littegrann til med til
eg veit det vert litt vamarne. 


På laurdag sette eg også i gong med eit anna planlagt prosjekt, nemleg
hundehage. På tide at Buster fekk seg eit inngjerda område her på garden
slik at han kan vere ute utan å kunne stikke av. Eit hundehus som bonden 
laga ein gong flytta eg opp, ein Kabeltrommel trilla me opp på haugen
her og så snekra eg ein slags stige som eg festa på den. For at Busten
skal ha seg eit utkikkspunkt, han likar det. Så var det å setje opp
gjerde og å snekre ei grind. Herleg arbeid å gjere ute i sola.



Skilt måtte lagast og eg ser at eg kanskje burde skrive "Vokt deg for katten". 
Katten falt nemleg pladask for hagen og kom i skikkeleg tøysehumør. 
Kjekt med snekring og kjekt å kunne ha gjort to gode prosjekt i påsken!
Siste dagen i dag vert det berre kvile og avslapping før vanlege
rutinar er på plass att. 

onsdag, april 12, 2017

Grønt og godt




I dag har eg teke turen inn i ramsløksland. Der eg veit det veks ramsløk. 
Store blad og blomar på veg ein stad og små unge blad andre stader. 
Det er dei unge eg helst vil ha. Dei er best til å lage noko av då dei ikkje
er så bitre som vaksne blad kan verte. Og på turen fann eg også forskjellige
blomar; kvitveis, engkarse, vårkål, kusommar og andre som eg ikkje kan 
namnet på. Herleg vårdag!

Ramsløk ja, det luktar og det smakar, men kva kan ein bruke det til? Vel, 
det er nok litt opp til deg. Det smakar jo sterkt av løk, på grensa mot 
kvitløk, og kan vere godt i alt som løk passar til. Eg lagar gjerne pesto, det
har eg skrive om her

For å konservere ramsløk så mos den med litt olivenolje og ha på glas. Ha
litt olje på toppen slik at det dekkar alt. Kan halde seg lenge. 


Ramsløkssmør. Køyr smør (valfritt) med ramsløksblad og litt sitronsaft
i ein blender. Smak gjerne til med litt salt. Smør på ei nysteikt brødskive. Nam!


Ramsløkssalt. Grønt og skjønt, salt og veldig salt ja. Køyr grovt havsalt
og ramsløksblad saman til ei jevn masse. Ha på glas. 


Grov surdeigsfoccacia med ramsløk i olje, godt salt og solsikkefrø. 
Så knallgrønt før steiking gitt. 


Og ikkje så grønt etterpå. Men veldig veldig godt! 



tirsdag, april 11, 2017

Prosjekt Ingvildsk


Rart med det. Fyrste tanken med å starte opp med hagen er kanskje
for mange å luke i bed eller ta køyreturen til hagesenteret og gå bananas
i planter og blomar. Eg måå "stæsje" det opp, på min måte, gjere det koseleg,
annleis, lage ei slags stemning. Her har eg samla saman noko "skrot" frå 
både den gamle bosplassen på Eskeland, gjenbruksavdelinga på SIM og 
bruktbutikken. Og festa eit tau på drivhuset og på huset. 


Uroar har eg laga av to ringar i aluminium, blomestreng
og gamle skeier og gaflar. 


Eg prøvde vel fyrst å slå hol i gaflar og skeier men det hadde
eg ikkje tålmod til å drive med, så strengen vart surra og festa
rundt i staden. 



Gamle blå og kvite koppar vart også hengt opp på tauet ein og
ein bortover. 


Så no vart det litt spel, litt action i hagen her. I går blåste det veldig
og då laga det litt lyd i bestikket. Men ikkje slik at det vart
plagsomt. Snodig og Ingvildsk, og no held eg på med
ein enkel platting for sitjeplassar i hagen. 

torsdag, april 06, 2017

Dei finaste gule


Då var det denne tida. Ikkje berre våren, ikkje berre lyset, ikkje berre
grønfargen og blomane som kikkar fram. Det var denne tida, då 
dei gamle påskeliljene blømer! Tradisjonen tru så har eg vore ute og knipsa
nokre bilete og må dele på bloggen. Dei er like nydelege kvart einaste
år! Det ser ut til at det vert ein del i år, alle er ikkje kome heilt i gong
enda. På rekke og rad, i skråninga eller "hadla" oppanfor vegen bort
til gamlahuset, der bestemor sette laukane ein gong i tida. 


Ei lang rekke og to korte. Tusen takk bestemor, for at du delte
dine blomar med meg, år etter år! 


Og akkurat i tide for påsken i år. Så med det, ha ein gul og fin påskestart! 

torsdag, mars 30, 2017

Tid for hage


I fjor var året med forvirring med ein heim her og ein komande
heim der og pendling fram og attende. Og små forsøk på å stelle 
hagen på Eskeland samtidig som eg ville prøve å ordne litt i "hagen"
på Sæterbø. Og ingenting gjekk vel som håpa. Hageskammen kom
over meg, den der skammen frå familiens grøne hender som set det 
så høgt at hagen skal vere stelt og bugnande flott og mine eigne
forventningar til at det burde vel eg også klare. Akkurat no er det
ikkje noko stell med hagen på Eskeland, og eg innser at det kjem det
nok heller ikkje til å vere. For det krever så mykje, både tid og energi
og pengar å stelle og ordne ei blanding av jungel og stashage som hagen
der har vore og er. Heldigvis for nokre buskar eg har planta der, som fine
magnoliar som står framfor huset, og for alle løkane eg har sett og som
fins der frå før. 

Og så var det Sæterbø då. Eit relativt nytt hus, men ganske utdatert i
interiøret inni og mykje å freshe opp innvendig for at eg, som
ein innimellom fargeklatt, kan trivast. Og utsida då. Eg som er vant
med tunet mitt, med eigentleg ganske enkle kår men enkelt å gjere
det koseleg. Her, på Sæterbø, er det framleis litt byggeplass. 
For nokre år sidan laga bonden ein plen framfor huset 
og sette opp drivhus. Rett nedanfor ligg både stein og greiner 
og siloballar og anna gardsleg. Og på plenen er det også septiktank.
Rundt huset elles er det heller ikkje stelt.
I fjor henta eg med litt hjelp nokre pallekarmar og 
gamle traktordekk til planting av grønsaker,
men det stoppa opp der. Me fekk i alle fall
nokre grønsaker i drivhuset. I år har me fått flytta dei og byrja å 
fylle dei med jord i alle fall! Og fått renska drivhuset og gjort
det klart for ny runde. Og sidan det er vårleg ute byrjar tankane
å svirre om kva eg skal gjere for å kose opp hagen. Markere
hageområdet og kanskje avgrense til denne
septiktanken. Og la det bli eit område som ein kan trivast
i, vårdag, sommardag, haustdag.  Det fins også nokre enkle
"steinbed" her, eller fjellknausbed som eg også kan kalle det,
 med lite innhald i. Og der er det sjølvsagt tørt og raudleg jord. 
Og så var det trikset å få orden på nokre bed, og elles i hagen,
på min måte, utan å måtte blakke meg heilt på hagesenteret.
 Er det nokon som har gode råd å komme med så tek eg gjerne imot!
 Og eg er, førebels ikkje i alle fall, absolutt ikkje som mi mor og andre flinke
eg har hatt i mi slekt, som brukar og har brukt nesten all tid
med luking og stell og planting og anna, eg har jo så mange andre prosjekt
og turar som skal gås og kaffikoppar som skal nytast. 
Hageskam, gå vekk med deg, og klapp på skuldera for dei tinga eg 
får til! yeah!

søndag, mars 26, 2017

Laurdagsgodt


I går baka eg ei utruleg god kake. Som eg definitivt kjem til å bake
på ny! Den vart baka til laurdagsgodt og oppfylte absolutt den
oppgåva, både for store og små. For den inneheld sjokolade og karamell.
 Samtidig inneheld den havre som gir litt meir konsistens og 
enda meir saftigare spør du meg. Oppskrifta vart inspirert av ei 
"blondiesoppskrift" frå bollefrua.no, altså ei browniesoppskrift utan kakao. 
 Lyst til å prøve? 

Havrekake med Dumle

115 g smør
1 dl brunt sukker
2 egg
2 dl kvitt sukker
4 dl sikta kveite
1 dl havremjøl
1 ts bakepulver
1 ts vaniljesukker
2 -3 klyper godt salt
ca 20 dumlesjokoladar

Visp mjukt smør og sukker godt saman. Tilsett eitt egg
om gongen og bland godt inn i deigen. Tilsett mjøl, bakepulver
og vaniljesukker og bland til ei jevn røre. Den vert litt tjukk. Ha 
røra i ei rund eller firkanta form, eg nytta ca 20x25 cm stor form.
Del opp alle sjokoladane i to og trykk ned ein og ein i røra. 
Steik kaka på i om lag 30 minutt på 175 grader. Den vert lett gyllen
på toppen. Steiker du den kortare vert den meir rå à la brownies inni,
men karamellen gjer uansett at den vert saftig og litt seig inni. 
Kjøl ned og nyt! 

lørdag, mars 25, 2017

Yogaglad


Lenge leve galskapen! Jau, for dette putlar eg på med for 
tida. Eg har hatt nokre års pause frå yoga, berre gjort nokre
stillingar i ny og ne. Og etter jul starta eg opp med yoga
på Fitjar Treningssenter med ei flink yogalærarjente. Og då
vart eg hekta att. Førre gong eg trente yoga var eg rett og 
slett redd for å stå på hovudet. Eg kvidde meg til me skulle
gjere det i yogaklassen og håpa alltid me snart skulle gå
vidare til neste yogastilling. Eg klarte til slutt å kome meg
halvvegs opp men turte ikkje lenger, redd for å miste balansen.
Dette trur eg mange som trener yoga har kjent på. For det er 
ikkje den fyrste stillinga ein set i gong med i yogaen.


Det vart intens trening heime på stovegolvet og 
faktisk utan vegg bak som tryggleik. Og etterkvart
klarte eg det. Det ga eit skikkeleg kick! Ein må
vere fokusert, ha balanse og vere sterk for å klare
dette kontrollert. Ein står ikkje direkte på hovudet,
men vekta går på armar og skuldre. 


Eg har til tider slitt med mykje spenningar i nakke og
skuldre. Som nokre dagar gir tung hovudverk. Men faktisk etter
at eg starta denne treninga mi har eg blitt tydeleg sterkare både 
i skuldre og nakke. Og eg har kjent meg sterkare generelt og har hatt
tydeleg mindre vondt. Dette er eg utruleg glad for! 
Eg har faktisk tidlegare på denne bloggen også lagt ut
bilete av yogapositurar på fjell rundt om Og dette har eg kasta meg
utpå no også. Det er skikkeleg gøy!



Når ein klarar å stå rett opp og halde balansen så kan ein 
prøve seg med ulike variantar. Som å ta beina bak, rette
dei ut, ta dei ned til 90 grader og gjere vridningar. Og å
til dømes gjere dette i fine solnegongar er ekstra gøy. 


Det neste på lista er å kunne stå på overarmar og stå
på hender utan støtte. Det krever enda meir styrke og 
balanse og er eit kjekt mål å arbeide mot. På dette bilete ser
det kanskje ut som eg klarer det utan problem, men eg har
akkurat hatt beina i veggen og klarer å stå utan støtte i nokre 
få sekundar. Det er fleire variasjonar her også, men dei får
eg kome til etterkvart. 




Her er to andre stillingar som eg har gjort jevnleg i mange år.
 Den stillinga under, skulderståande, seiast å vere god for heile
kroppen. Begge desse er svært gode å gjere syns eg. 
Her frå i vinter då me prøvde "skeisebanen" oppe på Kvednavatnet
her oppe. Eg har nesten ikkje skeisa sidan eg var liten og må sei
at det kanskje ikkje var noko eg var så god på. Godt då at eg berre
hadde betalt 30 kroner for skeisene mine på Gjenbruken og eg
kunne tulle meg med yoga mens dei andre skeiste avgårde. 



Laurdag 25.mars, hovudståande etter årets fyrste bad, i Rødlandselva
her borte, samt det siste badet i vintertida før me går
over i sommartid. Det gjorde godt, både bad og hovudståande!