søndag, januar 29, 2017

Tallerkenpoesi


Eg klarte å knuse ein skatt av ein tallerken hin dagen. Ein blå Sissel til Figgjo
Flint. Eg valte å lime den att og å skrive nokre passande ord på den. 
For sjølv om den var øydelagd og knust og såra så var den framleis
like fin, like ekte og også sterk (med hjelp av litt lim). Og
det gjeld vel like godt oss menneske også. Me kan bli såra
og knuste, møte motgong og sjukdom og tap. Men me er sterke,
me er heile, me er ekte og me er flotte og skjøre på ei og same tid. 
Av og til treng me litt lim i livet berre. Hugs på det. 

1 kommentar:

Kjekt om du legg frå deg nokre ord!