fredag, juli 21, 2017

Årets sommar



Jau, den vart anneleis den! Fyrste sommar på lenge eg ikkje har planlagt
eit oppussingsprosjekt enten på Sæterbø eller på Eskeland. Sjølvsagt er det
ting som burde gjerast både her og der men i år har ikkje behovet lagt så sterkt
over meg. Og kanskje ikkje inspirasjonen heller. Og det var kanskje ei 
meining bak det. For formen har ikkje vore på topp. Ein kraftig 
augebtennelse, antibiotikakur og muleg noko anna tull i kroppen har sett
sine spor i denne sommaren. Det gode med det, jau, ein må alltid leite etter
det gode i det dårlege, er at eg har to herlege hundar som eg må ut på tur med,
to kattar som i lag med hundane gir action i heimen, kroppen får slappe av som 
jo ikkje alltid er sjølvsagt i alle prosjekt eg har på gong. Det dumme er at eg 
vert sabla lei av å ikkje ha energi, saknar inspirasjonen og 
kreativiteten min og kroppen vert stiv og støl av null niks yoga. 
Kva kan ein gjere? Prøøøøve å tenke positivt og håpe
at formen vert betre om ikkje så lenge! Glede seg til å vere frisk og rask, glede 
seg til å kjenne kreativiteten vekse seg fram og prosjekta bli mange att. 


Og så kan eg glede meg over desse. Dei fyrste ringblomane blømer i hagen her no.
Har sådd ringblom og blomkarse av frø og dei gir dei finaste gule, oransje og raude
fargane. 


Bringebæra er på veg. Har smakt nokre på turvegen, men her på garden
har dei ikkje modnast heilt enda. 


Fekk tak i nokre jordbær hin dagen, det har visst ikkje vore
flust av det her i vest. Og har fått satt ein balje med hylleblom- og
jordbærsaft. Årets jordbærsyltetøy ser det verre ut med førebels. 


Hin kvelden køyrde eg til sjøen og plukka fire (!) desiliter med villjordbær.
Millehunden tassa med på turen og fekk kjenne nye lukter. Burde vel kanskje
laga syltetøy av så stor porsjon, men det gjekk rett i magen med eggedosis på
gitt. 


Årets finaste sommarbukett. Til no. Masse blåklokker her i år. 
Og har oppdaga ein annan blom eg også har lagt min elsk på,
nemleg fagerperikum. Herleg med både oransj og gult i ein blom. 
Og, når ein ikkje er i beste formen, så er det å plukke blomar
eller litt bær heilt nødvendig på tur, då stoppar ein litt opp og 
gløymer korleis ein føler seg. Og så føler ein seg bittelitt betre
resten av turen! Eg lovar! 


Action i huset. Det er mange forhold som skal testast og finnast ut av. 
Er me venner, fiendar, leikekameratar eller berre plagsomme med kvarandre?




Og kven kan vel ikkje bli glad i den frøkna her. Som spring rompa av seg
ute på tur og som diggar å roe heilt ned innandørs. 

Så ja, sommaren vart ikkje heilt som den skulle, den vert jo eigentleg aldri
det. Men til tross for dårleg form så gjer ein no det beste ut av det, og så
vert det lyspunkt dagleg uansett! 


Grisenytt juli



Då har dei vore ute i grisehagen sin i nesten ein månad. Tida har gått fort og
større har dei blitt også. Den minste, Bonusen, er faktisk ikkje så lett å finne
lenger for den har vakse seg nesten like stor som dei andre. Veldig godt å sjå!


Frå å vere litt usikre og småredde så har dei blitt meir klengete av seg. 
Det også til tross for at grisekosansvarlege meg var vekke ei god veke.



Min favoritt, Skjønnheten som eg kallar ho, byrjar å bli ein ekte 
kosegris. Sjekk desse augevippene då! Me kan no i alle fall
kalle dei det, dei er flotte! 


Ein liten tur bort til dei i kveldinga. 


 Bananfest. Alltid bananfest her. Og når me fekk donert ein heil
banankasse var det skikkeleg fest. Dei fekk ikkje alt på ein gong
altså, slik vert det fest kvar dag! Absolutt favoritten deira. 


Og skjønnheten ja. Ho gjorde som godgrisen i fjor, ho hoppar no opp
på ryggen min! Eg vert litt skitten på ryggen gitt, men kva gjer no det?
Ikkje er ho så tung heller, så dette er berre gøyalt! 
To be continued. 

torsdag, juli 13, 2017

Nytt familiemedlem



Me aukar opp familien her på Sæterbø! Tidlegare i sommar kom kattungen
Frøken og no er det hunden Mille som har fått seg ny heim. 
Mille kjem frå Haugesund, er tre år gammal og er av rasen
dansk-svensk gardshund. Ho er faktisk mindre enn Busten, no er han 
ikkje lengre minsten, men ho har mykje meir fart i seg enn han. 


Prøvde oss på litt jogging nedover vegen her i går og Mille var fyrst,
deretter meg, så kom Busteren, som nok er litt tjukkas for tida. 


For nokre veker sidan så var Mille på besøk med eigaren sin, og me hadde
ein veldig fin dag. Og Mille gjekk veldig greit overens med både hundar og kattar 
her. Så det var ein grei sjekk på om dette ville gå bra. 


Men jommen er det ein del dyr å bli kjend med på garden her. 
Grisane er jo av det eksotiske slaget. Det var nok både spennande
og skummelt på ein gong. 


Eg har lenge tenkt tanken på å få ein hund til. Men har ikkje teke
det store steget. Men eg veit at livet er sårbart og me veit ikkje kor
lenge Busteren vil vere her, han er jo faktisk ni år no. Og livet
er jo faktisk her og no, livet her på Sæterbø er stabilt og fint. 
Og dyr er det som gir meg mest ro og glede. Så då hoppa eg i det,
og angrar ikkje! Har allereie byrja å bli veldig glad i denne jenta
her og det ser eg guten i huset også er. Og ho har overraskande fort
blitt trygg på oss. 


tirsdag, juli 11, 2017

Blomeinspirasjon


Til tross for dårleg form i kroppen, om eg kom meg ein liten tur ut så
forsvann nesten det dårlege ved at eg kikka på dyr eller på blomar,
gjekk fullt og heilt inn i det. Plukke blomar altså, noko av det beste
eg veit. Mange fine blomar på Koster. 


Ein type store blåklokker. 


Store lilla blomar.


Det var også ein variant av blåknapp der. Berre mykje større.



Tirilltunge som matchar neglelakken. 



Ein stor blom som minna om løvetann. Lurar på kva dette er. 


Strandnellik overalt. 


Kjempeliljekonvall mon tru? (eg sneik meg til nokre frøkapslar eg)


Det skal vere mange typar ville orkidear her. Eg lurar meg på om dette er 
ein type, men eg er usikker. 


Vivendel, kanskje ikkje så sjeldan her heime, men her nede vaks den
over alt. Langs med vegen og på bakken, ute på beitemarkene her og der. 
Og lukta låg i lufta heile tida, heilt herleg. 



Nydelege nyperoser blant beitande kyr. 


Denne har eg ikkje sett før. Fin og gul. 


Strandnellik, den reine lukta av sommar. Måtte plukke med meg
nokre slike. 


Blomeeng av prestekragar. 




Valmuer kom eg også over her og der. Og fekk plukka med meg nokre
frøkapslar frå ville valmuer. Som eg håpar eg kan tørke og få liv i til neste år.
 Plukka med meg diverse andre frø også, får sjå kva det vert til!




Svenska sommarstugor




Eg lot meg inspirere og tok ein del bilete av fine og forskjellige
svenske hus. Dei fleste er nok sommarhus, eller sommarstugor. 
Som regel lyse og fine, med fine inngangsparti eller glasverandaer.


Skjønne portar, fine hageroser, lekre syrinhekkar. 



Raude roser og raude rips. 



Her er eit sommarhus med ein serdeles vakker hage! Myyykje valmuer, min favoritt!


Grøne knutar, karmar på dørar og vindauge heiter nemleg knutar. 


Eit meir moderne nordisk hus. Også sin sjarm. Sjølv om eg likar
dei eldste husa best. 


 Nydelege utskjeringar i karmane (knutane). 






Dette nederste huset sykla me forbi kvar dag. Det var eit større murhus, kanskje
litt for stort, men med rosebusk langs med fronten og alltid leikande ungar og
måltid servert ute i hagen var det veldig god og sommarleg energi her.